Ik ben een drugsverslaafde. Ik heb hulp nodig.
Los mijn problemen niet voor mij op. Hierdoor verlies ik alleen maar mijn respect voor jou.
Ga niet preken, moraliseren, schelden, beschuldigen of discussiëren – of ik nu onder invloed ben of niet. Het geeft jou misschien een beter gevoel, maar het maakt de situatie alleen maar erger.
Geloof mijn beloften niet. De aard van mijn ziekte maakt dat ik me er niet aan kan houden, zelfs als ik ze op dat moment meen. Beloftes zijn mijn manier om pijn uit te stellen. Blijf bij gemaakte afspraken en verander ze niet steeds. Als er een afspraak is gemaakt – houd je eraan.
Verlies je geduld niet met mij. Het zal jou kapot maken en elke mogelijkheid om mij te helpen vernietigen.
Laat je bezorgdheid over mij er niet toe leiden dat je dingen doet die ik zelf moet doen.
Verberg of verzacht de gevolgen van mijn gebruik niet. Het kan de crisis verminderen, maar het zal mijn ziekte erger maken.
Maar bovenal, vlucht vooral niet weg van de realiteit zoals ik. De drugsverslaving, mijn ziekte, wordt erger naarmate ik blijf gebruiken. Begin nu met leren, begrijpen en plannen maken voor herstel. Zoek Nar-Anon, wiens groepen bestaan om de families van drugsverslaafden te helpen.
Ik heb hulp nodig – van een dokter, een psycholoog, een counselor, van een verslaafde die herstel heeft gevonden in Narcotics Anonymous, en van God.
Jouw verslaafde
